Zapraszamy na wyjątkowe spotkanie poświęcone temu, co w edukacji najważniejsze – relacjom, empatii i budowaniu środowiska sprzyjającego rozwojowi dzieci i młodzieży.
Podczas konferencji wspólnie poszukamy odpowiedzi na pytania, jak łączyć wymagania programowe z troską o dobrostan ucznia i nauczyciela oraz jak wspierać rozwój w oparciu o zrozumienie i życzliwość.

ZAPISY: https://konferencja-przetrwaja-najzyczliwsi-lublin.konfeo.com/pl/groups

WYKŁADY:

• dr hab. Monika Kaczmarek-Śliwińska, prof. UW – „Kalejdoskop zachowań komunikacyjnych: od komunikacji empatycznej i pozytywnej po hejt. Jaką szansę mają wartości w zalewie treści destrukcyjnych?”
• prof. UŚ, dr Marek Kaczmarzyk – „Od przystosowawczej wartości więzi po potrzebę obecności”
• dr Paweł Fortuna – „Pozytywna psychologia życzliwości”
• dr Piotr Wasyluk – „O kokreacji w edukacji. Dlaczego warto ustalać wspólne pole sensu w działaniach edukacyjnych?”
• dr Robert Rejniak – „Ból jak narkotyk” – o napięciu, samotności i regulacji emocji.
• Justyna Frankiewicz-Popiołek

WARSZTATY (JEDEN do wyboru (dodatkowo płatny):

• prof. UW , dr hab. Monika Kaczmarek-Śliwińska – „Zasady aktywności online – tworzenie i skuteczne wdrażanie zmiany”
• prof. UŚ, dr Marek Kaczmarzyk – „Emocje, bliskość, opowieść i język czyli o neurobiologii relacji.”
• dr Paweł Fortuna – „Techniki wzmacniania postaw prospołecznych”
• dr Piotr Wasyluk – „Jak za pomocą metod projektowych ustalić wspólne pole sensu między uczniem i nauczycielem?”
• dr Robert Rejniak – „Dialog Motywujący w budowaniu relacji – czyli jak dotrzeć do nastolatka, który sie oddala.”
  

PRELEGENCI:

• dr hab. Monika Kaczmarek-Śliwińska, prof. UW – Medioznawczyni, ekspertka i doradczyni w zakresie komunikowania się z mediami i otoczeniem oraz zarządzania sytuacjami kryzysowymi. Poza Uniwersytetem Warszawskim, prowadzi zajęcia na Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie oraz SGGW (studia podyplomowe), Politechnice Warszawskiej (studia MBA) oraz Polskiej Akademii Nauk (studia MBA). Autorka licznych publikacji naukowych i popularyzatorskich, koordynatorka oraz uczestniczka projektów badawczych w obszarach komunikacji społecznej i mediów. Członkini Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej oraz Polskiego Towarzystwa Edukacji Medialnej; ekspertka Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich (KRASP).
• dr Marek Kaczmarzyk prof. UŚ – biolog, neurodydaktyk i memetyk, nauczyciel i wykładowca. Teoretyk edukacji i pisarz. Autor artykułów i książek z zakresu biologicznych kontekstów kształcenia. Najważniejsze z nich to „Strefa napięć. Historia naturalna konfliktu z nastolatkiem”, „Synapsy społęczne” oraz „Potrzeba obecności”. Proponuje spojrzenie na edukację przez pryzmat najnowszych osiągnięć neurobiologii. Propagator dydaktyki ewolucyjnej – dziedziny zajmującej się praktycznym wykorzystaniem mechanizmów ewolucji (zarówno biologicznej, jak i kulturowej) w interpretacji procesów uczenia się i wychowania. Od kilkunastu lat prowadzi wykłady i szkolenia, w których udział wzięło ponad sto tysięcy osób. Jest przewodniczącym Komitetu Naukowego Ogólnopolskiego Sympozjum Naukowego Neurodydaktyki. W grudniu 2020 ukazała się jego pierwsza powieść „Adam”, w panach kolejna pt. „Stary”.
• dr Paweł Fortuna – psycholog, badacz i autor specjalizujący się w psychologii pozytywnej oraz cyberpsychologii. Jego prace koncentrują się na warunkach, w których interakcje międzyludzkie i relacje z technologią sprzyjają dobrostanowi i rozwojowi człowieka. Autor i współautor kilkudziesięciu artykułów naukowych, dwudziestu książek, współredaktor publikacji zbiorowych (m.in. podręcznika „Psychologia biznesu”). Trzykrotny laureat Nagrody Teofrasta za najlepszą książkę psychologiczną, czterokrotny laureat nagrody Książka dla Trenera Polskiego Towarzystwa Trenerów Biznesu oraz laureat nagrody POZYTYW Polskiego Towarzystwa Psychologii Pozytywnej. Inicjator akcji społecznych, m.in. konferencji Ludzka twarz biznesu i Konferencji Aktualności Psychologicznych – Aktualia. Członek ZAiKS.
• dr Piotr Wasyluk – Doktor nauk humanistycznych i nauczyciel akademicki; Specjalista i praktyk w zakresie projektowania usług oraz projektowania z wykorzystaniem trendów; Moderator design thinking; Redaktor profilu FB: Dragonfly perspective. Właściciel firmy Wasyluk Projektowanie Kreatywne. Analityk trendowy, trendwatcher i projektant, który wiedzę o przyszłości wykorzystuje do tworzenia innowacyjnych rozwiązań w organizacjach. Autor kilkudziesięciu opracowań trendowych dla firm, branż i instytucji publicznych. Współtwórca jedynego w Polsce kierunku studiów Analiza i kreowanie trendów na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie.
• dr Robert Rejniak – doktor nauk społecznych, pedagog, psychoterapeuta specjalizujący się w problemach adolescencji, certyfikowany specjalista psychoterapii uzależnień . Niezależny ekspert Krajowego Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom przy Ministerstwie Zdrowia. Trener i instruktor programu wczesnej interwencji FreD, certyfikowany realizator program Candis. Członek Motivational Interviewing Network of Trainers. Przewodniczący Zarządu Polskiego Towarzystwa Zapobiegania Narkomanii w Bydgoszczy. Obecnie kieruje prywatną Pracownią Rozwoju Osobistego i Psychoterapii w Bydgoszczy (www.rejniak.pl ). Wykładowca akademicki: SWPS, UKW w Bydgoszczy, Studium Socjoterapii i Psychoterapii Młodzieży Instytutu Psychoedukacji w Poznaniu. Autor wielu publikacji z zakresu profilaktyki, terapii i zachowań ryzykownych szczególnie w obszarze dotyczącym młodzieży. Od 30 lat, zajmuje się profilaktyką i terapią uzależnień, od 2008 roku w swojej praktyce wykorzystuje Dialog Motywujący, jest prekursorem we wdrażaniu w Polsce programu wczesnej interwencji. Jako pierwszy w Polsce przeprowadził badania podłużne na temat skuteczności DM w pracy z młodzieżą wykazująca zachowania ryzykowne. Za swą wieloletnią działalność w obszarze przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu wyróżniony przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej nagrodą „Primus in Agendo” oraz w roku 2019 w obszarze przeciwdziałania narkomanii w Polsce przez Dyrektora KBPN.
• Justyna Frankiewicz-Popiołek – Neurodydaktyczka, trenerka w oświacie, trenerka krytycznego myślenia Instytutu Krytycznego Myślenia, edukatorka, twórczyni Fundacji Uczyć (się) z Pasją, organizatorka cyklicznych konferencji neurodydaktycznych (Edukacja to Relacja, Nie Ma Dzieci- Są Ludzie, Uczyć (się) z Pasją, Myśl -Czuj-Dbaj, Ocalić Skrzydła, Rozwinąć Skrzydła). Absolwentka Filologii Angielskiej, podyplomowych studiów z neurodydaktyki, edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej, zarządzania w oświacie i NGO, szkoły trenerów w oświacie. Nauczycielka- pasjonatka, prowadząca szkołę językową metodą Helen Doron, Centrum Matematyki Mathriders i Niepubliczne Przedszkole Językowe „Kraina Wiedzy”, które jest przedszkolem alternatywnym – pracującym w nurcie Planu Daltońskiego i edukacji froeblowskiej. Prowadzone placówki edukacyjne są w programie Szkół Uczących Myślenia IKM. Międzynarodowy trener nauczycieli metodą Helen Doron.
  Miłośniczka gór i lasów jesienią, tulipanów i zorzy polarnej, mol książkowy i kompulsywna podróżniczka. Kocha uczyć się nowych rzeczy a rozwój to jej drugie imię😊
  Głęboko wierzy w edukację opartą na zaufaniu, relacjach i tutoringu, która przygotowuje do życia a nie do egzaminów. Jest głęboko przekonana, że nauczyciel to najpiękniejszy zawód świata, jeśli rozumie się jego rolę – jako przewodnika, towarzysza i mentora, a nie podawacza wiedzy. Promuje edukację w zgodzie z potencjałem mózgu, bazującą na zasobach i mocnych stronach, dającą prawo do błędu i uczącą sprawczości i autonomii od najmłodszych lat.

Artykuł Przetrwają najżyczliwsi, czyli najpierw człowiek, potem program – VII Konferencja dla Nauczycieli, Edukatorów i Rodziców w Lublinie pochodzi z serwisu Fundacja "Uczyć się z pasją".

Artykuł Zagraniczne szkolenia z neurodydaktyki pochodzi z serwisu Fundacja "Uczyć się z pasją".

W tym roku debatowaliśmy pod hasłem: „Rozwinąć skrzydła”.
Justyna Frankiewicz-Popiołek mówiła o tym jak rozwinąć skrzydła i polecieć
wysoko bez ryzyka skończenia jak mityczny Ikar. W szkole spalają się wszyscy…
Uczniom roztapiają skrzydła oceny, osamotnienie, rywalizacja, schematyczność a
nauczycielom: papierologia, rankingi, wypalenie zawodowe, wszechobecna krytyka
zamiast wsparcia. Rozmawialiśmy o tym, co rozwija jednych i drugich a czego mamy
deficyt w szkole. To przede wszystkim sprawczość poprzedzona zaufaniem oraz
poczucie sensu i celu. Relacje i autonomia z kolei dają przestrzeń do współdziałania.
Dr Marcin Szulc – psycholog to wybitny orator, który w swoim wystąpieniu
udowadniał, że pokolenie Z może nas wiele nauczyć… I nie ma najmniejszego sensu
porównywanie pokoleń, bo konteksty są różne.

Paweł Lęcki na podstawie analizy dwóch przypadków zobrazował zebranym na
czym polega tutoring w szkole. Tutoring to towarzyszenie w procesie rozważania.
Brzmi górnolotnie, ale to bardzo wymagająca forma edukacji spersonalizowanej. To
praca w oparciu o zaufanie, wymaga pamiętania tego, co mówi młody człowiek oraz
budowania alternatywnej rzeczywistości i scenariuszy – niekoniecznie z happy
endem. Myślę, że bez dobrego zaplecza emocjonalnego, niewielu nauczycieli może
udźwignąć ciężar tutorowania.

Dr Marzena Zylinska przypomniała ważną prawdę o motywacji bycia nauczycielem.
„Jak człowiek idzie do pracy w szkole, to ma pomagać. System wpycha nauczycieli w
rolę sędziego a sędzia nie może wspierać w rozwoju. Od kar nie przybywa
kompetencji”.

Kasia Winiarek wspaniale włączyła słuchaczy w pracę rutynami myślenia
krytycznego Apelowała o zdemitologizowanie sprawczości w szkole i mówienie
częściej „nie wiem”.

Tomasz Bilicki powiedział wiele ważnych i mądrych rzeczy o osobach
neuroróżnorodnych, a puentą było zdanie DZIECKO NIGDY NIE JEST
PROBLEMEM – JEST ZASOBEM… uświadomienie sobie tego faktu daje przestrzeń
do akceptacji. SET Psychologa Dziecięcego – Agnieszka Misiak opowiadała, że
regulacja emocji to coś zupełnie innego niż samokontrola.

I kilka oczywistości, które wynotowałam:
Trudne emocje objawiają się trudnym zachowaniem.
Trudne zachowanie opowiada, ile napięcia dziecko ma w sobie.
Dorośli zarażają dzieci emocjami.

Zachowanie dziecka nie opowiada o twoich kompetencjach jako rodzica.
Dziecko, które umie regulować emocje to dorosły, który będzie umiał zresetować
swój układ nerwowy do stanu fabrycznego.

Podczas debaty odmieniono słowo relacja przez wszystkie przypadki, ale znów
wybrzmiało, że nauczyciele nie doczekają się mądrych systemowych zmian w
edukacji. Trzeba zacząć od budowania lepszej szkoły w swojej klasie. Kapilarnie.
Za piękny opis dziękujemy Kasi Szmit.

Artykuł VI edycja Konferencji dla Edukatorów i Rodziców naszej Fundacji „Uczyć się z pasją” w Puławach. pochodzi z serwisu Fundacja "Uczyć się z pasją".

Co to są mapy myśli?

Mapa myśli to graficzna reprezentacja informacji, która pomaga organizować pomysły w sposób hierarchiczny i skojarzeniowy. Rozpoczyna się od centralnego pojęcia lub tematu, a następnie rozwija się w gałęzie reprezentujące główne idee, podtematy i szczegóły. Tego typu struktura pozwala na intuicyjne rozumienie relacji między różnymi elementami i ułatwia zapamiętywanie.

Korzyści wynikające z używania map myśli

1. Lepsze zapamiętywanie i przyswajanie wiedzy Dzięki wizualnemu układowi, mapy myśli angażują zarówno lewą (logiczno-analitczną), jak i prawą (twórczą) półkulę mózgu. To pozwala na głębsze przetwarzanie informacji, co sprzyja lepszemu zapamiętywaniu. Kiedy uczymy się za pomocą map myśli, informacje są zapisane w formie obrazów, słów kluczowych i skojarzeń, co ułatwia ich późniejsze przypomnienie.
2. Ułatwienie zrozumienia skomplikowanych tematów Mapy myśli pomagają w rozbiciu złożonych zagadnień na mniejsze, łatwiejsze do przyswojenia części. Dzięki mapom myśli, skomplikowane tematy stają się bardziej przejrzyste, ponieważ układają się w logiczną całość. Widoczna hierarchia informacji pozwala na szybsze odnalezienie najważniejszych punktów.
3. Zwiększenie koncentracji Podczas tworzenia map myśli, użytkownicy muszą skupić się na najważniejszych kwestiach, eliminując mniej istotne szczegóły. To zmusza do selekcji informacji i koncentracji na kluczowych zagadnieniach, co sprzyja efektywnej nauce.
4. Rozwijanie kreatywności Proces tworzenia map myśli angażuje kreatywność, ponieważ pozwala na swobodne łączenie pomysłów, obrazów i skojarzeń. Każda mapa myśli jest unikalna i może przybierać różne formy – od prostych rysunków po zaawansowane diagramy. Taki sposób pracy sprzyja twórczemu podejściu do nauki.
5. Zwiększenie efektywności nauki Mapy myśli pomagają w zrozumieniu i zapamiętaniu większej ilości materiału w krótszym czasie. Poprzez organizowanie wiedzy w przejrzysty sposób, łatwiej jest przyswajać nowe informacje i później je utrwalać. Dodatkowo, regularne przeglądanie map myśli pozwala na szybsze powtórki materiału.
6. Ułatwienie organizacji pracy Mapy myśli są świetnym narzędziem do organizacji zadań, planów i projektów. Dzięki nim można łatwo zaplanować krok po kroku realizację określonych celów, co pozwala na efektywne zarządzanie czasem. Dzięki jasnej strukturze, mapa myśli ułatwia też rozbicie skomplikowanych zadań na mniejsze etapy.

Jak tworzyć mapy myśli?

1. Wybór tematu Zaczynamy od wybrania głównego tematu, który ma stanowić centrum mapy myśli. Może to być zagadnienie do nauki, projekt do wykonania lub problem do rozwiązania.
2. Rozpoczęcie od centrum Napisz temat w centrum kartki lub programu komputerowego i zaznacz go wyraźnie, np. w kształcie okręgu lub prostokąta. To pomoże skoncentrować uwagę na głównym zagadnieniu.
3. Dodawanie głównych gałęzi Następnie dodaj główne gałęzie, które będą reprezentować kluczowe aspekty tematu. Te gałęzie rozchodzą się promieniście z centrum mapy. Każda gałąź to nowy, ważny punkt związany z tematem.
4. Rozbudowywanie szczegółów Każda z głównych gałęzi powinna mieć swoje podgałęzie, które przedstawiają szczegóły, przykłady lub dodatkowe informacje na temat danej idei. Możesz także dodawać słowa kluczowe, obrazy, a nawet kolory, aby ułatwić zapamiętywanie.
5. Łączenie pomysłów Staraj się łączyć różne części mapy myśli, pokazując, jak różne tematy lub idee są ze sobą powiązane. Możesz rysować strzałki, aby wskazać zależności i relacje między informacjami.
6. Dodawanie obrazów i symboli Mapy myśli nie muszą być tylko tekstowe – możesz dodawać obrazy, ikony i symbole, które pomogą w zapamiętaniu informacji. Badania wykazują, że mózg łatwiej zapamiętuje obrazy niż słowa.

Przykłady zastosowania map myśli

1. Nauka języków obcych Mapy myśli to doskonałe narzędzie do nauki słówek, zwrotów i gramatyki. Można tworzyć mapy, które przedstawiają tematy związane z codziennymi sytuacjami (np. podróże, zakupy, restauracja) lub uporządkowanie czasowników nieregularnych, kategorii słówek (np. kolory, jedzenie) i zwrotów. Warto połączyć słówka z obrazkami, co dodatkowo wzmocni pamięć.
2. Przygotowanie do egzaminów Mapy myśli świetnie sprawdzają się przy nauce do egzaminów, pomagając uporządkować materiały i znaleźć najważniejsze informacje. Można stworzyć mapy myśli do każdego przedmiotu, co ułatwi przypomnienie najistotniejszych zagadnień w dniu przed egzaminem.
3. Kreatywne pisanie Mapy myśli wspierają także proces pisania i tworzenia nowych tekstów. Dzięki mapom można łatwo rozwinąć pomysły na opowiadanie, artykuł czy esej, organizując je w logiczny sposób.

Mapy myśli to jedno z najskuteczniejszych narzędzi do nauki i organizacji myśli. Pomagają w szybkim przyswajaniu wiedzy, utrwalaniu materiału, poprawiają koncentrację, a także sprzyjają rozwijaniu kreatywności. Dzięki swojej elastyczności mogą być wykorzystywane w różnych dziedzinach edukacji i życia codziennego. Regularne korzystanie z map myśli pozwala na efektywne zapamiętywanie oraz organizowanie informacji, co przyspiesza proces nauki i wspomaga rozwiązywanie problemów.

Artykuł Mapy myśli – narzędzie wspierające szybkie przyswajanie wiedzy pochodzi z serwisu Fundacja "Uczyć się z pasją".

1. Zasada krzywej zapomnienia

Jednym z kluczowych odkryć dotyczących zapamiętywania jest tzw. krzywa zapomnienia, opracowana przez niemieckiego psychologa Hermanna Ebbinghausa. Zgodnie z tą teorią, zapominamy nowo przyswojone informacje w bardzo szybkim tempie, szczególnie w pierwszych godzinach i dniach po nauce. Jednak regularne powtarzanie materiału w określonych odstępach czasowych może znacznie opóźnić proces zapominania i umożliwić trwałe utrwalenie wiedzy.

2. Systematyczność powtórek

Aby zapobiec zapomnieniu, kluczowe jest wprowadzenie powtórek w odpowiednich odstępach czasowych. Najlepiej powtarzać materiał:

• Po kilku godzinach od pierwszej nauki – aby wzmocnić pamięć świeżą.
• Po kilku dniach – aby przesunąć wiedzę do pamięci długoterminowej.
• Po kilku tygodniach i miesiącach – aby upewnić się, że materiał jest solidnie zapamiętany.

Tego rodzaju rozłożone powtórki pomagają uniknąć tzw. „zapomnienia” i wzmacniają utrwaloną wiedzę.

3. Metoda powtórek aktywnych

Jednym z najskuteczniejszych sposobów na zapamiętywanie jest aktywne przypomnienie sobie informacji, które chcemy utrwalić. Zamiast biernie przeglądać notatki, warto spróbować:

• Testowania się – regularnie sprawdzaj, co pamiętasz, zadając sobie pytania lub rozwiązując quizy.
• Skróconych streszczeń – twórz krótkie streszczenia materiału, starając się opowiedzieć go własnymi słowami.
• Używania fiszek – korzystanie z fiszek to skuteczny sposób na szybkie przypomnienie sobie faktów i pojęć.

4. Spaced Repetition (Powtórki w odstępach czasowych)

Metoda powtórek w odstępach czasowych (Spaced Repetition) jest techniką, która polega na coraz rzadszych powtórkach materiału w miarę jak staje się on bardziej utrwalony w pamięci. Można wykorzystać do tego specjalne aplikacje, takie jak Anki czy Quizlet, które pomagają tworzyć system powtórek oparty na algorytmach dostosowujących częstotliwość powtórzeń do tego, jak dobrze pamiętamy daną informację.

5. Powtórki w różnych formach

Aby zapobiec monotonii i lepiej zapamiętać materiał, warto stosować różne formy powtórek:

• Przeglądanie notatek i książek – odświeżenie teorii, na której opiera się materiał.
• Rozwiązywanie zadań praktycznych – jeśli uczymy się nowych umiejętności, praktyka jest równie ważna jak sama teoria.
• Wykorzystywanie multimediów – filmy edukacyjne, podcasty czy infografiki mogą wzmocnić wiedzę i urozmaicić proces nauki.

6. Utrzymywanie zaangażowania emocjonalnego

Badania pokazują, że informacje, które wywołują silne emocje, są lepiej zapamiętywane. Staraj się, by proces nauki był interesujący i angażujący. Wykorzystuj ciekawe historie, powiązania z codziennym życiem czy interaktywne techniki nauki, które budują emocjonalne zaangażowanie w temat. Im bardziej uczysz się z pasją, tym mniej zapomnisz!

7. Regularne podsumowania

Aby zapobiec zapomnieniu, warto również przeprowadzać regularne podsumowania materiału. Przykładowo, codziennie warto poświęcić kilka minut na przegląd materiału, który omawialiśmy w ciągu ostatnich kilku dni. To pomoże w weryfikowaniu, co już zapamiętaliśmy, a co trzeba jeszcze powtórzyć.

8. Stosowanie mnemotechnik

Mnemotechniki to różne techniki zapamiętywania, takie jak akronimy, wizualizacje, skojarzenia czy rytmiczne powtórzenia. Dzięki nim możesz szybciej przyswajać informacje, a także utrwalać je na dłużej. Warto wprowadzić je do swojej rutyny naukowej, aby efektywnie utrzymać pamięć na wysokim poziomie.

Regularne i systematyczne powtórki to klucz do zapobiegania zapomnieniu i skutecznego utrwalania wiedzy. Dzięki powtórkom w odpowiednich odstępach czasowych, aktywnym technikom przypominania oraz zaangażowaniu emocjonalnemu, możemy znacznie poprawić naszą pamięć i koncentrację. Warto także wykorzystywać nowoczesne narzędzia, takie jak aplikacje do powtórek, oraz techniki mnemotechniczne, aby jeszcze bardziej wzmocnić efekt nauki. Pamięć nie jest czymś, co się „traci” – to kwestia właściwego podejścia do nauki i utrwalania informacji.

Artykuł Jak unikać zapominania dzięki systematycznym powtórkom? pochodzi z serwisu Fundacja "Uczyć się z pasją".

1. Emocje jako „wzmacniacze pamięci”

Kiedy przeżywamy silne emocje – zarówno pozytywne, jak i negatywne – nasz mózg reaguje w sposób, który ułatwia zapamiętywanie tych doświadczeń. W szczególności amygdala, część mózgu odpowiedzialna za przetwarzanie emocji, współpracuje z hipokampem, który odpowiada za pamięć długoterminową. Z tego powodu wydarzenia, które wywołują silne emocje, są łatwiej zapamiętywane.

Na przykład, kiedy uczymy się w przyjemnej atmosferze lub kiedy doświadczenie nauki jest związane z radością i satysfakcją, mamy większą szansę na zapamiętanie informacji na dłużej. Z kolei negatywne emocje, takie jak strach czy stres, mogą również prowadzić do utrwalenia wspomnień – ale często w kontekście nieprzyjemnych doświadczeń.

2. Emocje a motywacja

Emocje są nierozerwalnie związane z motywacją, która jest kluczowym czynnikiem napędzającym proces uczenia się. Dzieci, które odczuwają przyjemność i radość z nauki, są bardziej zmotywowane do kontynuowania procesu zdobywania wiedzy. Z kolei uczniowie, którzy doświadczają stresu, zniechęcenia lub frustracji, mogą stracić zainteresowanie nauką.

Dlatego tak ważne jest, aby stworzyć środowisko sprzyjające pozytywnym emocjom – na przykład poprzez zabawę, interaktywne metody nauczania, czy nagradzanie postępów, co z kolei zwiększa motywację do dalszego rozwoju.

3. Stres a zdolność przyswajania informacji

Negatywne emocje, takie jak stres, mogą mieć poważny wpływ na naszą zdolność przyswajania informacji. Kiedy czujemy się zestresowani, nasz organizm uwalnia kortyzol – hormon stresu, który może zakłócać funkcjonowanie pamięci, zwłaszcza w kontekście nauki i koncentracji. Wysoki poziom stresu utrudnia procesy myślenia, zapamiętywania i rozwiązywania problemów.

Dlatego ważne jest, aby zapewnić uczniom odpowiednie warunki do nauki, w których poczują się komfortowo i pewnie, a nie pod presją. Stworzenie spokojnego i pozytywnego środowiska sprzyja lepszemu zapamiętywaniu i koncentracji.

4. Pamięć emocjonalna

Niektóre wydarzenia, które wywołują silne emocje, są zapamiętywane nie tylko przez konkretne fakty, ale także przez to, jak się czuliśmy w danej chwili. Pamięć emocjonalna jest bardzo potężna i często przypomina nam o konkretnych sytuacjach, które miały dla nas duże znaczenie. Przykładem może być uczucie euforii po rozwiązaniu trudnego zadania lub stres związany z publiczną prezentacją.

Pozytywne emocje związane z sukcesem mogą wzmacniać motywację do dalszej nauki, podczas gdy negatywne doświadczenia mogą skutkować unikanie podobnych sytuacji w przyszłości. Właśnie dlatego emocje, które towarzyszą procesowi uczenia się, mogą mieć długofalowy wpływ na podejście do nauki w przyszłości.

5. Uczenie się przez emocje – rola storytellingu

Jednym ze sposobów, w jaki emocje wpływają na proces uczenia się, jest wykorzystanie opowieści, które angażują emocjonalnie słuchaczy. Storytelling – czyli opowiadanie historii – jest skuteczną metodą nauczania, ponieważ łączy przekaz wiedzy z emocjami. Przykładowo, historie, które angażują uczniów na poziomie emocjonalnym, łatwiej zapadają w pamięć. Emocje towarzyszące opowieściom zwiększają ich zapamiętywanie i sprawiają, że uczniowie chętniej powracają do omawianych tematów.

6. Jak wykorzystywać emocje w nauce?

Aby emocje mogły wspierać naukę, warto zastosować kilka sprawdzonych technik:

• Gry edukacyjne – angażowanie dzieci w gry, które wywołują emocje, może wspierać proces nauki i zapamiętywania. Gry w grupie sprzyjają również współpracy i pozytywnym emocjom.
• Zabawne elementy w nauce – wykorzystanie humoru, żartów, śmiesznych piosenek i filmów może zniwelować stres i sprawić, że nauka stanie się przyjemnością.
• Wspieranie sukcesów – docenianie małych postępów, celebrowanie sukcesów i nagradzanie wysiłku pomagają utrzymać pozytywne emocje i motywację do dalszej nauki.
• Relaksacja – techniki relaksacyjne, takie jak głębokie oddychanie, pomagają zredukować stres i poprawiają koncentrację.

Emocje mają ogromny wpływ na proces uczenia się i zapamiętywania. Pozytywne uczucia, takie jak radość, motywacja i satysfakcja, sprzyjają lepszemu przyswajaniu wiedzy i poprawiają naszą zdolność do koncentracji. Z kolei stres i negatywne emocje mogą zakłócać procesy pamięciowe, dlatego warto dbać o emocjonalne dobrostan uczniów. Tworzenie środowiska sprzyjającego emocjom pozytywnym – pełnym wsparcia, radości i zabawy – ma kluczowe znaczenie w procesie nauki i pamięci.

Artykuł Pamięć a emocje – jak uczucia wpływają na proces uczenia się? pochodzi z serwisu Fundacja "Uczyć się z pasją".

1. Włączaj angielski do codziennych rozmów

Jednym z najprostszych i najbardziej efektywnych sposobów na naukę angielskiego w domu jest codzienne wprowadzanie kilku słów lub zwrotów w języku angielskim do zwykłych rozmów. Możesz zaczynać od prostych wyrażeń, takich jak:

• „Good morning!” (Dzień dobry!)
• „Let’s go!” (Chodźmy!)
• „Time for bed” (Czas na spanie)

Stopniowo zwiększaj liczbę angielskich zwrotów, aby dzieci miały okazję osłuchiwać się z językiem i łączyć słowa z codziennymi czynnościami.

2. Czytanie książek po angielsku

Czytanie książek to doskonały sposób na rozwijanie słownictwa i wyobraźni dziecka. Wybieraj książki, które są odpowiednie dla wieku dziecka i mają kolorowe ilustracje, które pomogą zrozumieć treść. Nawet jeśli dziecko nie rozumie wszystkich słów, będzie mogło kojarzyć obrazki z nowymi słowami i zacznie rozpoznawać je w przyszłości.

3. Oglądaj filmy i bajki po angielsku

Zachęć dzieci do oglądania filmów, bajek lub programów edukacyjnych w języku angielskim. Wybieraj takie, które mają napisy w tym języku, by dziecko mogło słuchać i jednocześnie widzieć pisownię słów. Dzięki temu będą mogły łatwiej rozpoznać i zapamiętać nowe słowa.

4. Śpiewaj piosenki po angielsku

Piosenki to świetny sposób na naukę słówek i zwrotów, a także na poprawę wymowy. Możesz śpiewać z dzieckiem piosenki angielskie, które znane są z dziecięcych programów lub wybierać proste, łatwe do zapamiętania utwory. Ruch do piosenek dodatkowo ułatwia zapamiętywanie nowych słów.

5. Graj w gry językowe

Zabawa i nauka idą w parze! Gry językowe to doskonała okazja, by dzieci w naturalny sposób przyswajały nowe słówka. Możesz używać kart do nauki słówek, takich jak flashcards, lub prostych gier planszowych i komputerowych, które angażują dziecko w naukę angielskiego.

6. Korzystaj z aplikacji i gier edukacyjnych

Istnieje wiele aplikacji edukacyjnych, które pomagają dzieciom w nauce angielskiego poprzez zabawę. Wybieraj aplikacje, które są interaktywne i dostosowane do wieku dziecka. Takie aplikacje mogą oferować zabawy z alfabetem, naukę liczb, kolorów, kształtów oraz innych podstawowych słówek.

7. Opisuj przedmioty w domu po angielsku

Każdy przedmiot w domu może stać się okazją do nauki angielskiego. Staraj się nazywać przedmioty po angielsku, np. „This is a chair” (To jest krzesło), „I see a book” (Widzę książkę). Dzięki temu dziecko zacznie kojarzyć angielskie słowa z rzeczywistością wokół siebie.

8. Twórz proste dialogi po angielsku

Zachęcaj dziecko do wymiany prostych zdań po angielsku, np. podczas zabawy, przygotowywania posiłków czy sprzątania. Możesz zacząć od prostych pytań i odpowiedzi, takich jak:

• „How are you?” (Jak się czujesz?)
• „I’m fine, thank you!” (Dobrze, dziękuję!)

W miarę jak dziecko zacznie się czuć pewniej, wprowadzaj bardziej złożone pytania i odpowiedzi.

9. Rozmawiaj o emocjach po angielsku

Rozmawianie o emocjach po angielsku to świetny sposób na wzbogacenie słownictwa i rozumienie siebie. Możesz mówić o tym, jak się czujesz, np. „I’m happy” (Jestem szczęśliwy) lub „I’m sad” (Jestem smutny), a dziecko będzie miało szansę nauczyć się nowych słów i zwrotów związanych z emocjami.

10. Wykorzystaj angielski do oznaczenia przestrzeni

Warto oznaczyć różne części domu etykietami w języku angielskim. Na przykład naklej etykiety na drzwi, okna, zabawki i inne przedmioty, opisując je po angielsku. Dzięki temu dzieci będą codziennie widziały angielskie słowa i łatwiej je zapamiętają.

11. Ustal „angielskie” dni

Możesz ustanowić dni, kiedy cała rodzina będzie rozmawiać tylko po angielsku. To może być na przykład jeden dzień w tygodniu, kiedy wszystkie rozmowy, zabawy i działania będą odbywać się w tym języku. Taki dzień motywuje dzieci do aktywnego używania języka angielskiego.

12. Organizuj tematyczne zabawy

Przekształć naukę w zabawę, organizując tematyczne dni lub godziny nauki angielskiego. Możesz urządzić „kuchenne warsztaty po angielsku”, podczas których gotujecie razem, używając wyłącznie angielskich nazw składników i narzędzi. Albo zabawy związane z pogodą, zwierzętami, czy innymi tematami, aby poszerzyć słownictwo w różnych obszarach.

Wspieranie nauki angielskiego w domu to proces, który można wprowadzać krok po kroku w codziennym życiu. Dzięki prostym, naturalnym aktywnościom, takim jak rozmowy po angielsku, śpiewanie piosenek czy oglądanie bajek, dzieci mogą łatwiej przyswajać nowy język w sposób, który nie będzie sprawiał im trudności. Najważniejsze to uczynić naukę zabawą i angażować dziecko w codziennych czynnościach, tak aby język angielski stał się częścią ich życia.

Artykuł Co rodzice mogą robić w domu, aby wspierać naukę angielskiego? pochodzi z serwisu Fundacja "Uczyć się z pasją".

1. Kursy dla niemowląt i maluchów – Baby’s Best Start (od 6 miesiąca życia)

Dla najmłodszych dzieci, Helen Doron oferuje kursy Baby’s Best Start, które zaczynają się już od 6. miesiąca życia. Kursy te są zaprojektowane w taki sposób, aby umożliwić dzieciom osłuchiwanie się z językiem angielskim od najwcześniejszych chwil życia. Dzieci uczą się przez interakcję z rodzicami i opiekunami, w przyjaznym i pełnym emocji środowisku. W tym wieku najważniejsza jest eksponowanie maluchów na różnorodne dźwięki języka, melodie piosenek i proste słowa.

W kursie wykorzystuje się wiele zmysłów – dotyk, wzrok, słuch i ruch – by angażować dzieci do nauki. Na zajęciach, rodzice biorą czynny udział, śpiewając, tańcząc, pokazując przedmioty i gesty, co pomaga maluchom łączyć dźwięki z obrazkami i ruchami. Takie podejście sprzyja naturalnemu przyswajaniu podstawowych słów i wyrażeń w języku angielskim.

2. Kursy dla dzieci w wieku przedszkolnym (2–6 lat)

W grupie przedszkolnej kursy Helen Doron wciąż koncentrują się na nauce przez zabawę, ale wprowadzają bardziej złożone słownictwo, proste zdania oraz gry językowe. Zajęcia są pełne piosenek, wierszyków, rymowanek i prostych zabaw, które pomagają dzieciom uczyć się angielskiego w sposób naturalny i bezstresowy. Dzieci w tym wieku szybko uczą się nowych słów i zwrotów, które zaczynają wykorzystywać w swoich codziennych czynnościach.

Metoda Helen Doron w tym wieku skupia się na rozwijaniu zdolności komunikacyjnych, wzbogacaniu słownictwa i kształtowaniu pozytywnego podejścia do nauki języka. Dzieci uczą się na przykład kolorów, liczb, nazw zwierząt, emocji oraz prostych poleceń. Zajęcia odbywają się w grupach, co sprzyja interakcji z rówieśnikami, a tym samym naturalnemu rozwijaniu umiejętności językowych.

3. Kursy dla dzieci w wieku szkolnym (6–9 lat)

Dla starszych dzieci, Helen Doron oferuje bardziej zaawansowane kursy, które łączą zabawę z bardziej strukturalnym podejściem do nauki języka. Kursy dla dzieci w wieku szkolnym są zaprojektowane tak, by rozwijały umiejętności zarówno w zakresie słuchania, mówienia, jak i rozumienia tekstów pisanych. Na tym etapie dzieci zaczynają łączyć słownictwo z gramatyką i tworzyć proste zdania. Częściej angażowane są również elementy gramatyczne, ale w sposób naturalny i bez presji.

Zajęcia obejmują czytanie prostych tekstów, rozwiązywanie zagadek, zabawy słowne oraz projekty, które pomagają dzieciom lepiej zapamiętywać słowa i wyrażenia w języku angielskim. Dzięki większemu kontaktowi z rówieśnikami, dzieci uczą się nie tylko języka, ale także współpracy, rozwiązywania problemów oraz rozwijają umiejętności komunikacyjne w grupie.

4. Kursy dla dzieci w wieku 9–12 lat

Dla dzieci w wieku szkolnym (9–12 lat) kursy Helen Doron stają się bardziej rozbudowane, wprowadzając dodatkowe zagadnienia gramatyczne i leksykalne. Na tym etapie dzieci są już w stanie rozumieć teksty w języku angielskim i tworzyć bardziej złożone zdania. Kursy dla tej grupy wiekowej skupiają się na rozwijaniu umiejętności komunikacyjnych, zarówno w mowie, jak i w piśmie.

Zajęcia obejmują nie tylko konwersacje i gry językowe, ale również czytanie książek, pisanie prostych tekstów, takich jak opowiadania, listy czy e-maile. Dzieci uczą się słownictwa z różnych dziedzin życia codziennego, a także zaczynają poznawać bardziej zaawansowaną gramatykę. Metoda Helen Doron zapewnia tu indywidualne podejście do każdego dziecka, pomagając mu rozwijać język obcy w naturalny sposób, bez uczucia presji.

5. Kursy dla nastolatków i młodzieży (12+)

W przypadku starszych dzieci i młodzieży, kursy Helen Doron oferują programy, które przygotowują do bardziej zaawansowanej nauki języka angielskiego. W tej grupie wiekowej kładzie się duży nacisk na rozwijanie płynności w mówieniu, umiejętności pisania i rozumienia bardziej złożonych tekstów. Uczniowie uczą się języka angielskiego poprzez projekty, dyskusje, prezentacje i intensywne ćwiczenia językowe.

Kursy dla tej grupy wiekowej są idealne dla młodych ludzi, którzy chcą poprawić swoje umiejętności językowe, aby później wykorzystać je w szkole, życiu codziennym lub w pracy. Zajęcia w tej grupie wiekowej są bardziej skoncentrowane na wyzwaniach językowych, które mogą pojawić się w późniejszych etapach nauki, takich jak przygotowanie do egzaminów językowych czy rozmów w języku angielskim w kontekście zawodowym.

Metoda Helen Doron jest elastyczna i dostosowana do różnych grup wiekowych, zapewniając dzieciom odpowiednie narzędzia do nauki języka angielskiego na każdym etapie ich rozwoju. Od najmłodszych lat, przez przedszkolaków, uczniów szkoły podstawowej, aż po młodzież – kursy Helen Doron pomagają dzieciom uczyć się języka obcego w sposób naturalny, angażujący i przyjemny, rozwijając ich umiejętności w tempie dostosowanym do wieku i etapu rozwoju.

Artykuł Jak wygląda nauka angielskiego w różnych grupach wiekowych? pochodzi z serwisu Fundacja "Uczyć się z pasją".

1. Rola osłuchiwania się z językiem

Osłuchiwanie się z językiem to jedna z najważniejszych metod nauki, szczególnie u najmłodszych dzieci. Dzieci uczą się języka w sposób naturalny, podobnie jak ich język ojczysty – poprzez słuchanie i naśladowanie. Regularne słuchanie angielskich piosenek, bajek, filmów czy podcastów w tym języku pomoże dziecku oswoić się z brzmieniem i rytmem języka. Kontakt z językiem w formie dźwięków pozwala rozwijać umiejętność rozumienia, a także wpływa na poprawność akcentu i wymowy. Codzienne osłuchiwanie się z językiem pomoże dziecku utrwalić zwroty, wyrażenia i zasady gramatyczne, bez konieczności używania książek.

2. Gry językowe i zabawy

Gry i zabawy to doskonały sposób na naukę angielskiego, który nie wymaga tradycyjnych podręczników. Używanie gier planszowych, kart, aplikacji edukacyjnych czy gier komputerowych z angielskim interfejsem może stanowić świetną okazję do ćwiczenia słownictwa, rozumienia i komunikacji w języku obcym. Przykładowo, gry takie jak „Memory”, „Scrabble” czy różnego rodzaju quizy językowe mogą być dostosowane do poziomu dziecka, angażując je w naukę przez zabawę. Dzięki grom dzieci uczą się bez presji i stresu, co pozwala na bardziej efektywną przyswajanie języka.

3. Bajki i filmy w języku angielskim

Bajki i filmy w oryginalnej wersji językowej to doskonała forma nauki angielskiego, zwłaszcza dla młodszych dzieci. Oglądanie znanych filmów animowanych, takich jak „Kraina Lodu”, „Toy Story” czy „Shrek”, w wersji angielskiej pomaga dzieciom osłuchać się z językiem w kontekście, który jest im bliski i zrozumiały. Takie podejście pozwala na wprowadzenie dziecka w angielski w sposób naturalny, a także na rozumienie kontekstu, w jakim dane słowa są używane. Warto zacząć od wersji z napisami w języku polskim, a później przejść do napisów angielskich, aż do całkowitego zanurzenia w języku.

4. Interakcje z rówieśnikami i dorosłymi

Interakcje w języku angielskim z rówieśnikami, nauczycielami czy rodziną to kolejny sposób na naukę bez podręczników. Dzieci uczą się najlepiej poprzez zabawę i naturalne rozmowy, więc warto organizować sytuacje, w których maluchy będą miały okazję do komunikacji w języku angielskim. Regularne rozmowy z osobami, które mówią po angielsku, są nieocenioną formą nauki. Można to robić poprzez zabawy, zajęcia edukacyjne, a także podczas codziennych czynności, takich jak wspólne gotowanie, spacer czy zabawa w ogrodzie. Ważne, aby dziecko miało okazję używać nowo poznanych słów i zwrotów w praktyce, nie czując presji związanej z formalnym uczeniem się.

5. Przykłady codziennych aktywności w języku angielskim

Nauka angielskiego przez codzienne czynności to sposób, który łączy naukę z rzeczywistością. Można wprowadzać elementy języka obcego do zwykłych zajęć, takich jak ubieranie się, sprzątanie, jedzenie czy zabawa. Na przykład, podczas ubierania dziecka można nazywać poszczególne części garderoby po angielsku, a podczas gotowania – nazwać składniki i czynności związane z przygotowaniem posiłku. Dzięki temu dziecko widzi, jak język funkcjonuje w codziennym życiu, co sprawia, że nauka jest bardziej praktyczna i angażująca.

6. Zajęcia interaktywne

Zajęcia, które angażują dziecko w interakcję, takie jak warsztaty językowe, zabawy w grupie czy zajęcia z wykorzystaniem nowych technologii (np. aplikacji edukacyjnych), również nie muszą bazować na tradycyjnych podręcznikach. Celem takich zajęć jest stworzenie przestrzeni do nauki, w której dziecko będzie miało okazję aktywnie używać języka w praktyce. Interaktywne podejście wspiera naturalny rozwój językowy, a dziecko nie czuje się zmuszone do przyswajania suchych informacji z książek.

Choć podręczniki mogą być pomocne w nauce języka obcego, nie są one konieczne, by dziecko skutecznie uczyło się angielskiego. Wykorzystanie naturalnych metod, takich jak osłuchiwanie się z językiem, zabawy, interakcje z rówieśnikami czy oglądanie bajek, to doskonałe alternatywy dla tradycyjnych książek. Dzieci, które uczą się angielskiego w kontekście zabawy i codziennych aktywności, rozwijają swoje umiejętności językowe w sposób bardziej angażujący i efektywny. Ważne jest, by nauka była przyjemnością, a nie obowiązkiem, dzięki czemu maluchy będą chętniej przyswajać nowy język.

Artykuł Czy można nauczyć dziecko angielskiego bez podręczników? Rola osłuchiwania, gier językowych, bajek i interakcji z rówieśnikami pochodzi z serwisu Fundacja "Uczyć się z pasją".

1. Odpowiednia dieta – paliwo dla mózgu

Mózg zużywa około 20% całej energii organizmu, dlatego ważne jest dostarczanie mu właściwych składników odżywczych. Kluczowe dla jego funkcjonowania są:

• Kwasy omega-3 – wspomagają pamięć i koncentrację (znajdują się w tłustych rybach, orzechach włoskich, siemieniu lnianym).
• Antyoksydanty – chronią neurony przed stresem oksydacyjnym (obecne w jagodach, ciemnej czekoladzie, warzywach liściastych).
• Witaminy z grupy B – niezbędne do produkcji neuroprzekaźników (znajdziemy je w jajach, mięsie, produktach pełnoziarnistych).
• Glukoza – główne źródło energii dla mózgu, ale powinna pochodzić z pełnowartościowych źródeł, takich jak owoce i pełne ziarna.

2. Sen – regeneracja i konsolidacja pamięci

Brak snu ma katastrofalny wpływ na koncentrację, pamięć i zdolności poznawcze. Podczas snu mózg usuwa toksyny i przetwarza informacje zdobyte w ciągu dnia. Optymalna długość snu dla dorosłych to 7-9 godzin, natomiast dla dzieci i młodzieży – nawet 10 godzin.

3. Aktywność fizyczna – dotlenienie i poprawa funkcji kognitywnych

Ruch zwiększa przepływ krwi do mózgu, dostarczając mu więcej tlenu i składników odżywczych. Regularna aktywność fizyczna:

• poprawia pamięć i koncentrację,
• zmniejsza ryzyko chorób neurodegeneracyjnych,
• wspiera produkcję endorfin, poprawiając samopoczucie. Warto postawić na spacery, jogę, bieganie czy taniec – każda forma ruchu ma pozytywny wpływ na mózg.

4. Trening umysłu – ćwiczenia dla neuronów

Podobnie jak mięśnie, mózg również potrzebuje treningu. Angażowanie go w różnorodne aktywności pomaga zachować sprawność intelektualną przez długie lata. Jak ćwiczyć mózg?

• Rozwiązywać łamigłówki i sudoku,
• Czytać książki i uczyć się nowych rzeczy,
• Grać w gry strategiczne i planszowe,
• Uczyć się języków obcych.

5. Redukcja stresu – ochrona przed przeciążeniem

Przewlekły stres negatywnie wpływa na funkcjonowanie mózgu, osłabiając pamięć i zdolność koncentracji. Techniki relaksacyjne, takie jak medytacja, ćwiczenia oddechowe czy mindfulness, pomagają zmniejszyć poziom stresu i chronią neurony przed uszkodzeniem.

6. Kontakt społeczny – ważny dla zdrowia psychicznego

Interakcje społeczne są niezwykle istotne dla pracy mózgu. Rozmowy, budowanie relacji i współpraca z innymi stymulują rozwój neuronów i poprawiają samopoczucie. Badania pokazują, że osoby prowadzące aktywne życie towarzyskie rzadziej cierpią na demencję i depresję.

Zdrowy mózg to klucz do długiego, pełnego energii i satysfakcjonującego życia. Odpowiednia dieta, sen, ruch, ćwiczenia umysłowe, redukcja stresu i relacje społeczne to elementy, które warto pielęgnować każdego dnia. Z okazji Dnia Mózgu zadbajmy o swoje centrum dowodzenia – efekty będą widoczne w lepszej koncentracji, większej kreatywności i dobrym samopoczuciu!

Artykuł Dzień Mózgu – czego potrzebuje nasz mózg do prawidłowej pracy? pochodzi z serwisu Fundacja "Uczyć się z pasją".